आधुनिक प्रविधिको विस्तारसँगै सल्यानका गाउँघरमा कुनै समय दैनिक जीवनका अभिन्न अङ्ग बनेका ढिकी, जाँतो, पानीघट्ट, कोल र ओखलजस्ता परम्परागत साधनको प्रयोग घट्दै गएको छ। कुटानी–पिसानीका लागि विद्युतीय मिलको प्रयोग बढेपछि पुर्खाले आफ्नै सीप, श्रम र स्थानीय स्रोतसाधनको उपयोग गरी निर्माण गरेका यी साधन संरक्षणको अभावमा लोप हुने अवस्थामा पुगेका हुन्।केही

सल्यानमा पहिलोपटक केसर खेती सुरु गरिएको छ। कुमाख गाउँपालिका– ३, चिनालीका किसान शेरबहादुर पुनले केसर खेती सुरु गरेका हुन्। परम्परागत खेतीबाट उत्पादन लिन लामो समय कुर्नुपर्ने भए पनि केसर खेतीबाट छोटो समयमै आम्दानी लिन सकिने भएपछि आफूले यसको खेती सुरु गरेको पुनले बताए। अन्य बालीनालीको उत्पादन लिन ६ महिनादेखि एक वर्षसम्म

प्रतीक इच्छुक शर्मा दार्माको विकास कुनै एक व्यक्ति वा नेतृत्वको चमत्कार होइन। यो जनताको त्याग, तपस्या, सङ्घर्ष र योगदान तथा जनयुद्ध, जनआन्दोलन र राज्य पुनःसंरचनापछि विभिन्न समयमा भएका सामूहिक प्रयासको प्रतिफल हो। यसमा राजनीतिक नेतृत्व, जनप्रतिनिधि, कर्मचारी, सामाजिक सङ्घसंस्था, सञ्चार क्षेत्र र आमनागरिकको महत्त्वपूर्ण योगदान रहेको छ। दार्मामा विकासका जुनसुकै रेखा